Scena MalarniaGdańsk
-538x768.webp)
Scena MalarniaGdańsk
Scena MalarniaGdańsk
SPEKTAKL Z TŁUMACZENIEM NA POLSKI JĘZYK MIGOWY
Scena MalarniaGdańsk
Scena MalarniaGdańsk
SPEKTAKL STUDENTA
Scena MalarniaGdańsk
Scena MalarniaGdańsk
TEATRALNY CZWARTEK, PERFORMANCE WITH ENGLISH SURTITLES
Wyobraź sobie, że państwo pyta cię, co zrobisz, kiedy nadejdzie katastrofa. A potem wyobraź sobie, że największa katastrofa wydarzyła się znacznie wcześniej – przy rodzinnym stole.
W dramacie Ivora Martinicia jedno pytanie zawarte w formularzu przygotowanym na wypadek kryzysu wystarcza, by uruchomić lawinę wspomnień, pretensji i przemilczeń. Bohaterowie wracają do tych samych gestów, tych samych historii i rodzinnych ról, jakby ich powtarzanie mogło zatrzymać rozpad świata, który budowali przez lata.
Spektakl Viktorii Dulak nie szuka winnych ani prostych odpowiedzi. Pyta raczej o cenę bezpieczeństwa i o to, dlaczego tak często wolimy wierzyć, że nie mieliśmy wyboru. Bo może prawdziwa wolność zaczyna się dopiero wtedy, gdy przestajemy opowiadać własne życie jako historię cudzych decyzji. A największą odwagą nie jest przygotowanie się na katastrofę, lecz przyjęcie odpowiedzialności za to, co wydarzyło się na długo przed jej nadejściem.
W jednej scenie występuje światło stroboskopowe, w spektaklu pojawiają sie głośne efekty dźwiękowe.
Prawa autorskie do utworu reprezentuje w Polsce Agencja ADiT Elżbieta Manthey.
Imagine the state asks you what you will do when disaster strikes. And then imagine that the greatest disaster took place much earlier – at the family dinner table.
In Ivor Martinić’s drama, one question on a crisis emergency form is all it takes to unleash an avalanche of memories, grievances and truths left unspoken. The characters keep coming back to the same gestures, the same narratives and family roles, as if repeating them could prevent the collapse of a world they had been building for years.
Viktoria Dulak’s production doesn’t look for someone to blame, nor does it offer easy answers. Instead, it asks about the price of safety and why we so often prefer to believe we had no choice. Because perhaps true freedom only begins when we stop telling our own lives as stories of other people’s decisions. And the greatest courage lies not in preparing for catastrophe, but in taking responsibility for what happened long before it arrived.
One scene features strobe lighting, and the production includes loud sound effects.
Performance rights in Poland are represented by the ADiT Agency Elżbieta Manthe